السيد موسى الشبيري الزنجاني
6218
كتاب النكاح ( فارسى )
روايت زرارة چنين جواب دادهاند كه واو قبل از « و اليوم » به معناى « أو » نيست ، و به همان معناى جمع است و به اين معنا مىشود كه اگر « عرد او عردين » را با « يوم » در تعيين اجل جمع كند ، اشكالى ندارد كه اين در واقع همان فرض اول مىشود كه اشكالى نداشت . اين توجيه بسيار بعيد است ، براى اينكه « واو » را در « العرد و العردين » و همين طور در « و اليومين و الليلة » به معناى « او » گرفتهاند ، چطور مىتوان فقط واو را در « و اليوم » به معناى جمع گرفت ! ! حال بايد ديد كه آيا جواب ديگرى از دلالت اين روايت هست يا نه ؟ جواب اين سؤال را به جلسه ديگر واگذار مىكنيم ، ولى قبل از اتمام جلسه اشارهاى هم به جواب از دلالت روايت حماد مىكنيم . اشكال روايت خلف بن حماد : اينكه در روايت خلف بن حماد در جواب « أدنى أجل المتعة » حضرت فرمودند كه بله كفايت مىكند به شرط مباشرت واحدة ، اگر چه ظاهر ابتدايى آن ، اين است كه حضرت كمترين مقدار أجل را كه قوام عقد به آن است ، يك مرتبه مباشرت تعيين نموده است ، ولى به قرينه ذيل ، مراد از آن سؤال از كمترين مقدار مباشرت در متعه است چرا كه كلمه « شرط » آمده است كه سؤال را ظاهر در سؤال از كمترين مقدارى كه مىتوان از مباشرت را شرط نمود ، مىكند ، و از طرفى چون « مرة واحدة » حد معينى ندارد ، و اين بار روايات لزوم تعيين أجل مخالفت دارد ، چارهاى جز حمل اين روايت بر اين معناى ديگر نمىماند . « * و السلام * »